Radionamiernik OG-132 Radmor
Kraj pochodzenia: Polska
Rok: Wprowadzony w pierwszej połowie lat 70-tych
Zakres częstotliwości: 250kHz -550kHz oraz 1,6 -3,1MHz
Modulacja: AM
Radionamiernik OG-132 był instalowany na statkach w celu nawigacji z użycem radiolatarni.
Konstrukcja radionamiernika oprata jest o tranzystory germanowe i krzemowe.
Namiaru radiolatarni dokonywano poprzez dostrojenie odbieranej częstotliwości, a następnie znalezienie minimum odbieranego sygnału za pomocą pokrętła na urządzeniu goniometrycznym (okrągła skala po prawej stronie radionamiernika)
Podwójna antena magnetyczna radionamiernika umieszczona była w możliwie wysokim miejscu statku, stanowiła dwie okrągłe, metalowe pętle ustawione pomiędzy sobą pod kątem 90 stopni
Wewnątrz pętli anten, znajdowały się uzwojenia odbiorcze, połączone przewodami koncentrycznymi z zespołem dwóch cewek urządzenia goniometrycznego wewnątrz radionamiernika, które tak jak pętle anteny, były ustawione pomiędzy sobą pod kątem 90 stopni.
Wewnątrz cewek goniometru znajdowała się obrotowa cewka sprzęgająca, mechanicznie sprzęgnięta ze skalą kierunku urządzenia goniometrycznego. Obrót cewki sprzęgającej, umożliwiał zmianę jej położenia pomiędzy cewkami goniometru a więc zmianę sprzężenia pomiędzy pętlami anteny radionamiernika.
Metoda ta pozwalała na wybór kierunku odbieranego sygnału bez potrzeby mechanicznego obracania anteny za zewnątrz statku.
